Met zware benen op de fiets naar de Sluftervallei

Helaas kon ditmaal niemand van ons na afloop het podium in dorpshuis De Wielewaal bestijgen om een mooie fruitmand in ontvangst te nemen. Mogelijk heeft dit te maken met de gemiddelde leeftijd van onze atleten enerzijds en het ontbreken van leeftijdscategorieën anderzijds. Desalniettemin ontvingen alle finishers naast soep een lekkere appel en een echt Texels gastendoekje (met schaapjes).
’s Ochtends was het nog windstil zonnig weer geweest en Marco Verhoef had donderdagavond voorspeld dat het zaterdag droog zou blijven. Dus uw verslaggever had zijn regenjasje, handschoenen en pet vrolijk in de Stayokay laten liggen. Mirjam verklaarde na afloop dat ze het nog nooit zo koud had gehad, dus hij was kennelijk niet de enige die zich deerlijk in de weersomstandigheden had vergist.

Het weekend buiten spelen was die vrijdag al begonnen met een gezamenlijke borrel en een maaltijd verzorgd door de overwegend Spaanstalige jonge crew van de Stayokay. Josée maakte indruk met het vlekkeloze Spaans waarmee ze converseerde met de kok.

Een klein groepje wandelde daarna onder aanvuring van Jaap naar de begraafplaats de Hoge Berg, waar de legendarische ultraloper Jan Knippenberg begraven ligt. Op zijn graf liggen met mos begroeide hardloopschoenen en op zijn grafzerk staat: “Lopen is geen sport, maar een manier van reizen”. Daarna werden er spelletjes gedaan en goede gesprekken gevoerd.

Zo memoreerde Piet de aanleiding voor deze expeditie naar Texel: het was immers vroeger vaste prik om met de boslopers hierheen te komen. Ex-panbosloper Kees de Jager (de in 2021 overleden astronoom) had er zijn gastvrije woonstede. De traditie is weer nieuw leven in geblazen.
Het was een heerlijk rijk overladen programma dit weekend. Voorafgaand aan de wedstrijd werd bijvoorbeeld een uitgebreide “warming up” verzorgd door Leontien en Jaap. De Pilates zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan de opvallende souplesse waarmee sommige lopers later die dag over de finishlijn zouden komen. Na de Halve van de Waal deden de fitsten van ons nog iets aan de conditie met een excursie bij de ambachtelijke bierbrouwerij Tesselaar. Dus niet Texels van de Skuumkoppen, dat inmiddels “door Heineken is overgenomen” – zoals sommige kenners niet nalieten enigszins laatdunkend te melden. Anderen maakten een mooie strandwandeling of wijdden zich aan het belangrijkste onderdeel van de training: rust.

Die avond was het Bonte Avond. En dankzij een door Leontien en Tjeerd verzorgde pubquiz werd het ook bont – de ware sport- en atletiekkenners werden uitgedaagd tot het uiterste te gaan. Daarna volgde nóg een uitdaging: een puzzel met de bosatleten waarbij met name Rita zich op haar fanatiekst liet zien, alsmede een creatief door Leontien zelf gemaakt memoryspel.

Nog was de koek niet op: na een goede nacht slapen in de stapelbedjes, was er nog een divers programma. Onder deskundige leiding van vogelgids Bert werd de beroemde Sluftervallei bezocht – voor sommigen (waaronder voor Bert) was dit de eerste keer. Daarnaast werd er strand gewandeld, geluncht bij een strandpaviljoen en werd door een klein groepje museum Kaap Skil met de beroemde zijden trouwjurk uit het Palmhoutwrak bezocht. Daarnaast was er volop ruimte om je eigen ding te doen, zoals een oud fort De Schans te bezoeken, of zelf vogels te kijken vanaf de waddendijk, zoals ondergetekende.
Met heel veel dank aan de organisatie, die in zeer goede handen was bij: Leontien,  Inge en Chantal.

Rob van Eerde, 18 maart 2026.